Triskoerier.
2e jaargang
April 2006

 

 

Door te klikken op het onderwerp van de inhoudsopgave komt u direct bij het gewenste artikel.

INHOUDSOPGAVE
Van de redactie
Ingezonden brieven van lezers
Verhalen uit mijn diensttijd
Reisverslag van 21-03-2006
Gezocht dienstmakkers
Overpeinzing van Peter Schreijer
Leuk om te lezen
Oproep redactie
De volgende Tris-Koerier
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

VAN DE REACTIE

 

Beste Trissers.

Enige tijd geleden heb ik een oproep op www.tris.nl geplaatst. Daarop zijn veel reacties binnengekomen en ook veel vragen. Wij trachten u een antwoord te geven op alle gestelde vragen.

De website www.tris.nl is reeds vanaf 11 november 2000 online en afgelopen Januari zijn Jan, Pieter en Nico om de tafel gaan zitten, of we wat voor elkaar konden betekenen in combinatie met de reeds bestaande website.

De vraag welke bij ons leefde, is er behoefte aan een blad voor ex-trissers en moet dit op de zelfde leest als de Triskontakten, welke al enige tijd niet meer verscheen. Tijdens de verdere ontwikkeling, werd ondertussen de Triskontakten ook weer nieuw leven ingeblazen, door Ad en Ton. Dit noopte ons om naast de naam ook een andere formule te vinden en zo werd het digitaalblad de Triskoerier geboren. Omdat de website reeds voorhanden was kon deze gebruikt worden, zonder er te veel kosten voor te moeten maken zodat het voor de lezers kosteloos is. Daarnaast gingen we via de website emailadressen genereren van ex-trissers en die werden samengesmeed met de reeds bekende emailadressen welke op de site stonden. Zo ontstond er data-base welke nog steeds groeiende is van ruim 800 emailadressen welke gebruikt worden voor de verzending van de Triskoerier.

Intussen is er tussen de eerste uitgave en deze Triskoerier veel gebeurt. Met name de onduidelijkheid over de prikkelingen tussen de overgave en overname van het vertrouwde blad Triskontakten. Wat u mogelijk al begrepen heeft spelen wij daar geen rol in. Maar door de verhalen rond die situatie dreigen we hier wel in mee gesleurd te worden, wat onzerzijds niet de bedoeling is. De website is voor en door ex-trissers opgezet dus iedereen kan er zijn of haar verhaal maar ook oproep in kwijt. Als er reünies georganiseerd worden middels oproepen, kan dit medium aan het slagen van zo'n initiatief bijdragen, zonder dat wij er deelgenoot van uitmaken. Dat er geen samenwerkingverband is, tussen de Triskontakten en Triskoerier of de website berust louter en alleen, omdat we onderling geen afspraken hebben. Dat is begrijpelijk, ook al streven we samen het zelfde doel na, wij bedienen ons van een ander medium.  Wij hopen u zo wat meer duidelijkheid te hebben gegeven, over het wel en wee van de Triskoerier en de onrust met de vele verhalen er om heen hierbij wat weg te nemen. Trouwens zijn we verzot op verhalen van ex-trissers en we nodigen u dan ook uit om uw verhaal, anekdote over uw diensttijd in te zenden.

Jan v. Breenen
Woonachtig te s’-Hertogenbosch
Ex Trisser diensttijd in Suriname 1966-1967 lichting 66-3 Charly compagnie.

 Pieter Nijdam

Woonachtig te Boekel

Ex Trisser  dienstijd in Suriname 1964-1965 lichting 64-3 Bravo compagnie.
Nico Oosterbaan
Woonachtig te Eelde
Ex Trisser diensttijd in Suriname 1974-1975 lichting 74-2  Chauffeur - Verzorging Cie.

Bertien v. Breenen  administratie
Woonachtig te s’-Hertogenbosch
Gehuwd met een Ex Trisser .

 

triskoerier@wanadoo.nl

Wij wensen jullie veel leesplezier

Jan, Pieter, Bertien en Nico

 

 

 

 

 

 

INGEZONDEN BRIEVEN VAN LEZERS

 

Dick Beker

Gerard Felius
Mevr. Hilde Venema

 

 

 

 

 
MIJN EIGEN BOEK

Ik was TRIS soldaat bij de C-compagnie 1962, tweede peloton, 2e detachement. Een mond vol. Gedurende de tijd dat we werden uitgezonden, vertrek 19 oktober 1962 en terugkomst 5 november 1963, heb ik een dagboek bijgehouden.

Begin 1964, kort na terugkomst dus, heb ik dat dagboek uitgewerkt. Je weet maar nooit, het geheugen kan wel eens niet zo lang meegaan. Eind jaren 80 was ik het verleden van mijn grootvader, vaders vader, aan het uitpluizen. Deze man is namelijk in 1900 als KNIL-militair naar het toenmalige Nederlands Indië gegaan en was drager Militaire Willemsorde 4e klasse. Ik zocht naar een uitgever, om de geschiedenis van deze man niet verloren te laten gaan..

Tijdens deze zoektocht, heb ik ook geprobeerd het dagboek van mij uit te geven. Ik ben daar ruim 10 jaar mee bezig geweest. In die tijd bleek dat er slechts 1 keer een boek verschenen is over de Troepenmacht in Suriname en nog wel in 1900. Het heette toen nog geen TRIS. Iedereen, van de Sectie militaire geschiedenis van Defensie tot en met Bronbeek in Arnhem willen graag boeken over militairen die in Suriname gelegerd zijn geweest, maar hebben of geven geen geld voor zo’n uitgave. Inmiddels heb ik kopieën van mijn dia’s ter bruikleen afgegeven aan de sectie militaire geschiedenis. Het is toch zonde als deze alleen maar in mijn kast zouden blijven liggen.

In 2005 kwam ik in contact met www.mijneigenboek.nl. Mijneigenboek.nl wil het mensen zo makkelijk mogelijk maken een manuscript in eigen beheer uit te geven, zodat je gedachtegoed kunt delen met anderen. Dat betekende dat ik mijn dagboek toch kon uitgeven, doch daar ook eerst een investering in moest doen. Ik heb voor deze wijze van uitgeven gekozen. In september 2005 heeft mijn dagboek na ongeveer 12 jaar zoeken naar een uitgever, het daglicht gezien. Hoewel het natuurlijk mijn eigen diensttijd en dat van mijn peloton weergeeft, is het voor iedere Trisser een herkenbaar verhaal geworden. Het is het eerste boek dat ooit door een Trisser is geschreven.

Meer daar over weten? Kijk op mijn website www.gdbeker.nl , ga naar de TRIS pagina en lees hoe je het boek kunt bestellen. Ook kan je via deze pagina veel door mijn gemaakte foto’s zien.

 

Veel plezier, Dik Beker      

 

 

Voormalig commandant 1e Peloton CCie, '66-2 

Van kolonel der infanterie b.d. en voormalig commandant 1e Peloton CCie, '66-2  Gerard Felius

Beste Trissers,

Gefeliciteerd met jullie site. Ik lees dat onder andere wordt gevraagd om reisverslagen en andere verhalen over de tijd bij de TRIS in Suriname.

Bij een aantal zal het bekend zijn, maar toch nog een keer. Ik heb een paar jaar geleden een boek geschreven over mijn belevenissen in de KL als dienstplichtige (lichting 58-6) en later beroepsofficier (KMA promotie 1962). De titel van het boek is 'Einde oefening' met als ondertitel 'infanterist tijdens de Koude Oorlog". 

In dit boek ga ik onder andere uitgebreid in op mijn ervaringen als pelotonscommandant van het 1ePeloton van de C-Compagnie, lichting 66-2. Het hoofdstuk over Suriname, met als naam 'Switi Sranan, mi lobi yu', beslaat 22 van de  in totaal 347 pagina's met een paar foto's en een kaartje van Suriname. Niet alleen aan het verblijf in Suriname wordt aandacht besteed, maar ook aan de opleiding in Den Bosch.

Van de tweede druk is nog een aantal exemplaren te verkrijgen voor de prijs van € 12,50, inbegrepen verzendkosten (was € 22,50). Het boek is te verkrijgen bij drukkerij Tamminga in Duiven.

Telefoon nummer: 026 311 63 00
e-mail: info@jp-t.nl

Succes met de website en het verwezenlijken van de doelstellingen.

Met vriendelijke groet,

Gerard Felius
kolonel der infanterie b.d.
voormalig commandant 1e Peloton CCie, '66-2

 

 

LICHTING 1964

Gezocht ex-Suriname gangers uit de lichting 1964

Ik ben op zoek naar jongens die in 1964 voor hun diensttijd naar Suriname zijn geweest. De tweede van links is mijn broer Jack Oosterhuis. Hij is helaas in 1969 op 25 jarige leeftijd overleden. Daarom ben ik op zoek naar foto's van hem of misschien leuke reacties van jongens die hem kenden. Hij heeft daar een vriendin gehad en heeft daar nog een tijd mee gecorrespondeerd. Haar naam was Annie Biswane. Ik weet het niet helemaal zeker, maar denk dat hij in Steenwijk gelegerd was.

 

Reacties hierop kunt u sturen naar  triskoerier@wanadoo.nl            

 

 

De herinnering aan een vaarpatrouille.
 

Volgens het lied van Ben Cramer blijft de herinnering. Tijdens mijn vakantie in Suriname in 2003 is toch geleken dat veel herinneringen in de loop der tijd waren vervaagd.

In gesprek met vele oud Trissers kwamen er toch nog wel velen herinneringen uit de “motte ballen”. Helaas zijn er nog vele herinneringen vervaagd. Zo herinner ik mij een (gedeelte) van een vaarpatrouille tijdens onze detachering in Albina. Het navolgende verslag zit nu nog in mijn geheugen, de datum van de vaarpatrouille weet ik niet meer.

In het kampement van Albina maakten de groep van sgt Donkers zich gereed voor een vaarpatrouille met als startpunt moengotappoe. Met de drie tonner werden we bepakt en gezakt in Moengotappoe afgezet. Daar ter plaatse lag de door defensie ingehuurde korjaal al klaar en de  behorende begeleiders al op ons te wachten. Voor Surinaamse begrippen redelijk uniek dat zij al stonden te wachten.  

De logistiek van het leger was in 1964 nog niet zo goed geregeld als het zou moeten zijn. Een korjaal voor dertien man was wel erg krab bemeten. De drie tonner had het thuis reis naar Albina al aanvaard en moest dit kleine probleem even ter plaatse worden opgelost.  De oplossing was erg simpel, er werd even een korjaal geleend, aan de protesten te horen zonder instemming van de eigenaar. De twee korjalen werden aan elkaar vast gebonden, zodat de ene gehuurde buitenboord motor voldoende was om met de vaar patrouille te starten. De catamaran was uitgevonden. Na het inladen van de “persoonlijke spullen en het eten voor vier dagen kon de vaarpatrouille beginnen.  Rustig varend tussen niets anders dan bomen, geen bosneger- of indianendorp te zien. De enige afleiding die ik van deze dag nog kan herinneren is de poging van sgt Donkers om op verzoek van de Surinaamse begeleiders een luiaard uit een boom te schieten. De enige die kogels bij zich had was de sergeant. De soldaten hadden alleen hun geweren. Het was gelukt om vanuit de korjaal de luiaard te raken, maar er moesten nog enkele kogels aan te pas komen om dit beest op de grond te laten vallen. De volgende uitdaging stond te wachten, hoe kregen we dat beest in de boot. De bomen groeide tot ver in het water en zeer dicht begroeid. Van uit de korjaal werd er een toegang gehakt. De aan elkaar gebonden korjalen was wat het evenwicht betreft een goede zaak. Veel meer stabiliteit. Na enige tijd hakken is het gelukt om dat beest een van dichtbij te bewonderen. Ik geloof dat onze Surinaamse begeleiders dat beest hebben opgegeten.

Na nog enige uren te hebben doorgevaren zonder ook maar een levend wezen te hebben gezien, kwamen we aan het eind van de middag bij een (bijnader onderzoek) verlaten bosneger of indianen dorp. Alles werd uitgeladen en naar het dorpje gebracht. Het lag enige tientallen meters vanaf de rivier. Er werd voor drie zaken gezorgd, allereerst vuur, dit uiteraard voor het warme eten en tijdens het licht werden de hang matten nog snel opgehangen. Na de inwendige mens te hebben versterkt werd door de sergeant de indeling gemaakt voor de wacht. De aanwezige Surinaamse soldaten werden netjes na elkaar op wacht geplaatst. Zelf had ik de wacht van tien tot elf uur. Om elf uur moest ik mijn aflossing wakker maken en mocht pas in de hangmat als hij er uitwas. Ten slotte moest het vuur blijven branden. De Surinaamse soldaat die de wacht had van 11 tot 12 uur, wekte zijn maatje die na hem de wacht moest betrekken. Dit om de wachtdienst gezamenlijk te doen. Op aanraden van de sergeant ben ik wakker gebleven tot 12 uur, het uur dat de witte wieven over de boomtoppen kwamen aangevlogen. De twee wachtposten gingen tegen twaalf uur de hangmat in om een ontmoeting met deze witte wieven te voorkomen. De witte wieven heb ik niet gezien dus kon ik rustig gaan slapen.

De volgende morgen ontbijten, het kamp opruimen en in boten. Weer varen tussen allen maar bomen, een plaats om uit te stappen was in mijn herinnering niet zo veel aanwezig. Na vele uren varen, bij tropische temperaturen in de brandende zon, naderde we toch een dorpje. Op een waarschijnlijk zeer ouderwetse manier loste sergeant Donkers, voor we het dorp goed inzicht kregen een paar saluut schoten. Achteraf totaal overbodig want in het dorp had niemand het in de gaten. Het dorp wat we naderden was Tamarin, alle huizen waren links en rechts van de kerk gebouwd. Zoals er zoveel van deze dorpen in Nederland stonden, een kerk dorp. Zo was tamarin ook gebouwd. Aan de ene kant naast de kerk was de pastorie waar de pater woonde en aan de andere kant van de kerk was er een recreatie zaaltje gebouwd.  Aan bijna het einde van het dorp was de chinees gevestigd. Deze bezorgde de hele omgeving van zijn goederen. Gedurende twee uur in de avond was er stroom in het dorpje.

Met toestemming van de pater mochten we van het recreatie zaaltje gebruik maken om te eten en de nacht door te brengen. Toen het inwendige gedeelte van de mens weer was voorzien van voedsel, zijn we het dorp gaan verkennen, nou ja verkennen. Het doel was erg simpel, de chinees. De koelkast was niet zo erg groot, de djoko, s waren redelijk snel op, en de rest van het bier was te warm om te drinken.  Langzaam slenterde we richting hangmat om de nacht door te brengen. Bij het passeren van de pastorie vroeg de pater of we nog trek hadden in een wijntje. Uiteraard lusten we dat wel. Allemaal naar boven voor het drankje. De wijn was geen echt wijntje, ruim 40 procent alcohol. Tijdens het bezoek bij de pater werden de laatste nieuwtjes uit Nederland uit gewisseld. De pater zelf was afkomstig uit Enschede. Met (te) veel alcohol in ons lichaam hebben diverse van ons de hangmat opgezocht om eens lekker te slapen, wacht lopen was niet nodig zodat iedereen lekker kon uitslapen. De tweede dag van de vaarpatrouille zat er op.

Bij de missie post was er een overdekte aanleg steiger en een vrij grote boot. Na een gesprek van de sergeant en de pater mochten we deze boot lenen en konden we op een comfortabele manier de derde dag ons werk doen. Na de hele dag gevaren te hebben zonder veel dorpen te zien kwamen we in het begin van de middag weer terug in Tammarin. We mochten ons ontspannen maar de chinees zijn voorraad opdrinken was verboden. Een van de dingen die we gedaan hebben was zwemmen in de rivier. Na het eten mochten we wel naar de chinees, maar helaas was de voorraad drank niet groot. Op aanraden van de sergeant zijn we vroeg in de hangmat gegaan, de terug reis was behoorlijk lang. Na het ontbijt op de vierde dag werd alles weer in de “catamarang”geladen om de terugreis naar Moengo tappoe te aanvaarden. Een lange dag in de zon werd gedeeltelijk slapend doorgebracht.

 

Bij aankomst stond de drietonner al op ons te wachten en was het afscheid nemen van onze Surinaamse begeleiders. De terug reis naar Albina werd aanvaart. Enige Jantjes die met deze vaar patrouille mee waren: Piet Borst, Wim Klaasen, Piet Besseling en Theo Trompetter. Andere namen kan ik mij niet herinneren.

 

M.vr. gr. Jos van Leeuwen
Eerste peloton A com. 1964 –1965.

 

 

 

Suriname reisverslag van 21-03-2006 t/m 07-04-2006.

Ik zal me eerst even voorstellen:

Mijn naam is Wim Sabel. Ik heb, in Suriname, bij de TRIS gezeten in 70/3 het 2e peloton C-Cie. Ik woon momenteel samen met mijn vriendin Petra in Mierlo.

Onverwacht ben ik dit jaar in Suriname terecht gekomen. Eerst zouden Petra en ik vier weken, op 1 maart 2006, naar Nieuw-Zeeland op vakantie gaan. We zouden, met mijn neef en zijn vrouw, mijn zus bezoeken en daar rond reizen maken. Door een letsel aan de knie, bij de vrouw van mijn neef, moesten we de reis echter annuleren. Ik had het geld en de snipperdagen toch en mijn vriendin zei daarom: boek dan toch een reis naar Suriname. Hier heb je toch  altijd al naar toe gewild.

Ik achter de computer en kwam op de site van TRIS-koerier terecht. Ik had Pieter Nijdam meteen een mailtje gestuurd en binnen een uur had ik Pieter telefonisch aan de lijn. Hij zou proberen of ik nog met de reis mee kon. Dezelfde dag kreeg ik nog bericht dat het hotel geen probleem was. Nu nog afwachten of er nog plaats in het vliegtuig was. De volgende dag had Pieter dit ook geregeld. Dus snel geld overgemaakt en voor een visum naar Amsterdam gereden. Daarna de bekende spuiten bij de GG&D laten zetten en klaar waren wij.

Wie gingen er verder met ons mee:
Pieter Nijdam uit Boekel.
 

TRIS B-Cie 3e pel 64/1.

Johan en Rinie Meijer uit Lochem.
 

TRIS B-Cie 2e pel 65/6.

Wim en Dirkje van Lieshout uit Amsterdam.
 

Bij TRIS als KVV-er van 1962 tot 1965.

Jos Offers uit Amstelveen.
 

TRIS B-Cie 2e pel 64/1.

Jan en Leny Wassenberg uit Boekel.

Geen Trisser maar wel twee heel gezellige mensen

 

Dag 1 (21 maart 2006) Vertrek.

De dag van het vertrek. Om 05.00 uur ons bed uit. Even lekker gegeten en een laatste controle door het huis. Om 06.10 uur stond de Schiphol taxi voor de deur. De rit was goed verlopen. Om 09.45 uur waren we op Schiphol. Hier stond Pieter ons bij de TUI balie al op te wachten. Nadat iedereen aanwezig was gingen we inchecken. Dit verliep gladjes. Om 12.30 uur vertrok het vliegtuig voor de vlucht naar Paramaribo. We kwamen, omstreeks 18.00 uur plaatselijke tijd, aan op het Johan Adolf Pengel vliegveld op Zanderij. We hadden de afstand van ongeveer 7500 km goed doorstaan. Op de KL 713 was alles goed geregeld. Na een rit met het busje van Sun & Forest tours waren we lekker snel op onze kamers van het Eco Resort hotel in Paramaribo. Even snel naar een Cambio voor het wisselen van onze euro’s naar Surinaamse dollars. Mooie koers 1 euro was ongeveer 3.35 SRD.

 Dag 2 (22 maart 2006) City sightseeingtour.

Na het ontbijt verzamelen voor de stad tour. We bezochten eerst de Memre Boekoe kazerne, het voormalige Prins Bernard kampement.  Hier hebben we alles mogen zien en zelfs mochten we, van de luitenant die ons de rondleiding gaf, onbeperkt foto’s maken. Hier werd gretig gebruik van gemaakt. Het was een hele ervaring om de oude gebouwen waar we vroeger verbleven weer terug te zien. De gebouwen waren bijna allemaal leeg. De huidige Surinaamse militaire slapen gewoon thuis. Wel jammer want aan onderhoud wordt dan ook niets gedaan.

Memre Boeko kazerne Paramaribo

Na deze bezichtiging gingen we over de nieuwe brug over de Suriname rivier richting district Commewijne. Boven op de brug konden we genieten van het prachtige uitzicht over Paramaribo. Hierna een tocht met de bus door Paramaribo. Hier bezochten we de oude markt en het vliegveldje bij Zorg en Hoop. Ook hebben we fort Zeelandia bezocht en het muntenmuseum. Na de rit lekker uitrusten bij ons verzamel café ’t Vat. Hier was het goed toeven. Heerlijke temperatuur en de Parbo’s waren lekker koud. Na vele Parbo’s even rusten in het hotel. Om 19.00 uur zouden we weer verzamelen om, op advies van Pieter, lekker te gaan eten bij een Koreaan vlak bij het hotel. Hier hadden de meeste lekkere Kubi vis besteld. De steentjes in de viskop hadden we zo te pakken en zijn mee naar huis genomen. Na het eten, tot 23.00 uur, lekkere djoko’s gedronken bij ’t Vat.

 Dag 3 (23 maart 2006) Commerwijne plantage tour.

Na het ontbijt weer verzamelen en met de bus naar de opstapplaats voor de boot. We gingen over de Suriname rivier naar het district Commewijne. Eerst bezochten we fort Nieuw- Amsterdam. Dit was de voormalige gevangenis. Hier was ook een prachtig museum aangelegd met allerlei wapens en diverse karren. In dit museum stond ook een grote Kapa-pan. Hierin werd op de plantages door de vroegere slaven suiker gekookt. Hierna door naar  Rust en Werk. Hier hebben voornamelijk Javanen enkele garnalen kwekerijen. Je zag de bewoners de garnalen pellen. Ook kon je zien dat verschillende soorten garnalen in de lekkere zon lagen te drogen.

Het drogen van de garnalen.

Van hier uit gingen we door naar een mooie plantage Frederiksdorp van de Hr. Hagemeijer, een ex Trisser. Hier hebben we wat rond gelopen en heerlijk genoten van lekker eten. Ook hebben we vandaag in Mariënburg een oude suikerriet fabriek bezocht. Hier was echter alleen een bouwval van over. De fabriek wordt al ongeveer 5 jaar niet meer gebruikt. Na deze bezichtiging weer met de bus naar de boot richting Paramaribo. Omstreeks 17.30 uur waren we weer in het hotel. Even de koffers klaarmaken voor morgen want dan vertrekken we richting Nickerie. In de avond uurtjes lekker Braziliaans gegeten en weer was het lekker genieten bij ’t Vat. Bij iedere district tour zorgde Pieter voor formuliertjes waarop stond waar we rekening moesten houden. B.v. de vertrektijden en wanneer de malaria pillen ingenomen moesten worden. Tevens of het raadzaam was om kleding met lange mouwen gedragen moest worden.

 Dag 4 (24 maart 2006) Westen en Districten tour.

We moesten vroeg ontbijten want de bus zou om 08.00 uur vertrekken richting Nickerie. Onderweg deden we eerst district Saramacca aan. Hier hebben we een kort bezoek gebracht aan de Staatsolie maatschappij. We werden groots ontvangen. Echter al snel bleek dat de bewaking een verkeerde bus met blanken hadden gezien. Het was n.l. zo dat er heel hoog blank bezoek zou komen. Toen bekend was dat wij het hoge gezelschap niet waren moesten we ook meteen vertrekken. Vervolgens door naar district Coronie. Coronie is bekend om zijn palmbomen. Hier kwamen vroeger de Engelse als eerste aan land. In Coronie hebben we weer lekker gegeten. Na het eten door naar Nickerie. Hier hebben we de grootste rijstfabriek van de Caribiën bezocht. Een prachtige fabriek met in de omgeving prachtige rijstvelden. Vervolgens even langs het Dr. Ali kampement gereden, het voormalige Prinses Irene kampement. Hier was eigenlijk niet veel veranderd. Omstreeks 19.00 uur waren we in ons hotel en na een half uurtje gingen we gezamenlijk eten bij een Javaans restaurant. 

Dag 5 (25 maart 2006) Bezoek kazerne Nickerie.

We hadden afgesproken om 08.30 te ontbijten. Om 10.00 uur hebben we het kampement bezocht. We werden hartelijk ontvangen en mochten ook hier weer foto’s maken. Na de rondleiding hebben we lekker een Parbo-tje gedronken en kregen van de legerleiding een positieve uitleg over het verschil van dienstplicht en een beroepsleger. Om 12.15 uur hebben we een bezoek gebracht aan de plaatselijke vismarkt. Na dit bezoek doorgereden naar de plaatselijke dierentuin. Hier hebben we diverse beesten kunnen bekijken en hebben we zoals gewoonlijk weer lekker gegeten. Om 14.30 uur naar ons hotel gegaan. Hier gingen sommige mensen lekker zwemmen en andere liepen even door Nickerie. Even oude plekjes van vroeger opsporen. Volgens onze vaste gids Venski zouden we om 17.00 uur moeten verzamelen als we van de mooie zonsondergang in Nickerie wilde genieten. We reden naar Zeedijk aan de Corantijn rivier. Hier kon je mooi over de rivier kijken en zag je Guyana liggen. De zonsondergang ging echter verloren door laaghangende bewolking. Echter we hebben wel van het prachtige landschap en het zicht over de oceaan genoten. Op de terugweg naar het hotel kwamen we voorbij het kleine vliegveldje van Nickerie. Ook hebben we nog een bezoek gebracht aan de tempel. Voordat we naar het hotel gingen hebben we lekker wat borreltjes gepakt en Chinees gegeten. Omstreeks 22.30 uur ging ieder van ons heerlijk voldaan naar hun bedje toe. 

Dag 6 (26 maart 2006) Terug reis naar Paramaribo.

Op verzoek van de hoteleigenaar moesten we vroeg ontbijten. Om 10.00 uur zou de bus voorrijden om ons weer naar Paramaribo te brengen. In de tussentijd hebben sommige nog even een wandeling door Nickerie gemaakt om de laatste indrukken te verwerken. Om 10.00 uur stond de bus netjes voor het hotel en waren we aan de reis van 235 km begonnen. Net buiten Nickerie hebben we Bigi Pan bezocht. Dit was bij ons nog bekend gebied. Hier moesten we vroeger een oversteek, te voet, maken door de zwampen. Dit kon iedereen zich nog goed voor de geest halen. Door naar Wageningen. Dit staat bekend om de rijstproductie in de natte tijd. In de droge tijd bekend om de landbouw, sinaasappels en grape fruit. Ook een bezoek gebracht aan het beeld van Mw. Alida. Ja, die ene mevrouw waar haar linker borst af werd gezet door een jaloerse vrouw. Hier is een boek over geschreven, lees dat maar eens of kijk even naar het vorige reisverslag in TRIS koerier.

 

Het beeld van de slavin Alida.

 Onderweg verder diverse stops gemaakt bij heilige bomen en aanleg steigers voor korjalen. Vervolgens weer door naar Coronie. Hier weer op dezelfde plaats gegeten als op de heenreis n.l. in het Staatslogeergebouw te Totness. Verder onderweg nog een stop gemaakt bij een leuk kraampje. Hier konden we honing kopen van de plaatselijke bevolking. Het was een hele reis en af en toe waren we blij dat we even de benen konden strekken. Dit werd op de terugweg ook gedaan in het dorpje Jenny gelegen aan de Copename rivier. Van hieruit een mooi uitzicht over het dorpje Boskamp, waar we op de heenreis een stop hadden gemaakt. Over de rivier ligt trouwens nu een mooie vrij nieuwe brug. Hier ook weer prachtige foto’s kunnen maken van de plaatselijke bevolking en van het wasgoed wat lag te drogen op een plaatselijk pleintje. Daarna meteen door naar het Saramacca district naar het dorpje Groningen. Toen we daar vertrokken moesten we weer de volgende brug over en kwamen we in een grote politie controle terecht. Hier stonden zelfs zwaar bewapende militaire bij. Alles ging echter goed dus we konden meteen door. Om 17.30 reden we Paramaribo binnen via de Kwattaweg. Om 18.00 uur weer de koffers halen en naar de hotel kamer. Verder kon je zelf een invulling geven hoe je de avond wilde besteden.

 Dag 7 (27-03-2006) Vrij te besteden.

Tot 10.00 uur kunnen ontbijten. Daarna de stad in. Veel herkenning maar ook is er veel veranderd zoals b.v. de Havanna bar dit is een winkel geworden. Kirpelani is er nog steeds.

Bij diverse winkeltjes, welke Pieter wist te liggen, wat korte,tropen, broeken gekocht en in een leuk straatje met allemaal hangmat winkels heb ik twee hangmatten gekocht. Echt een aanrader voor thuis. De kosten liggen rond de 24,50 SRD. Aan de Waterkant weer heerlijk gegeten. In de namiddag is Petra bij Torarica lekker gaan zwemmen en ben ik lekker, met de airco aan, in het hotel enkele uurtjes gaan slapen. Na het avond eten de koffers weer ingepakt voor de volgende dag. De trip naar Galibi en Albina.                             

 

Dag 8 (28-03-2006) Oosten en Galibi.

Na het ontbijt weer met de bus richting district Commewijne. Bij Stolkertsijver de eerste stop gemaakt. Hier door de eigenaar uitleg gekregen over de plaatselijke bevolking. De streek staatbekend om zijn cacao velden. Ook is hier de strijd begonnen tijdens de binnenlandse onrusten. Hier wil ik echter niet over ingaan want iedere Trisser is hiervan wel op de hoogte. Door naar Moengo een plaatsje van ongeveer 5000 inwoners. Moengo is bekend om zijn bauxiet. Hier ook het Fu Memre Moiware monument bezocht. Bekend om zijn 59 doden. 13.00 uur in Albina aangekomen. Even een tour door het dorpje en langs het Akontoe Velantie kampement, het voormalige Prinses Margriet kampement. Om 16.00 uur lekker gegeten en om 17.00 uur te voet een tocht gemaakt door de twee dorpjes. Om 20.00 uur met de boot gevaren naar het schildpadeiland. We hebben ongeveer 10 schildpadden gezien. Enkel gingen of kwamen uit zee. Ook waren er schildpadden eieren aan het leggen en andere waren de eieren net aan het ingraven. Prachtig gezicht was dit. Alleen voor de rust van de dieren mochten er geen foto’s gemaakt worden. Daarna weer met de boot terug een lekker soepje gegeten en tevreden naar bed.

Galibi

 Dag 9 (29-03-2006) Terug naar Albina.

Om 06.45 uur opgestaan en ontbeten. Om 09.30 uur weer met de boot naar Albina. Hier een bezoek gebracht aan ons oude kampement. Hier mochten we echter geen foto’s maken. Dit hebben we natuurlijk wel gedaan vanaf de openbare weg. Dus we hebben wel plaatjes om thuis de foto’s te vergelijken met foto’s van vroeger. Op de terugreis naar Paramaribo in het dorpje Aduwa Condré even foto’s gemaakt van de bauxiet ontginning. Bij Stolkertsijver, net als op de heenreis, weer een stop gemaakt en snel door naar Paramaribo. Hier om 18.30 uur aangekomen en lekker onder de douche in onze hotelkamer. Daarna lekker als trouwe klant naar ’t Vat. 

Dag 10 (30-03-2006) Vrij te besteden.

Deze dag kunnen we geheel vrij besteden. Pieter had echter een bezoek aan de kazerne van Zanderij kunnen regelen. We moesten eerst voor toestemming langs de M.B. kazerne. Om 09.30 uur was de toestemming binnen dus op naar Zanderij. De hele weg was mooi geasfalteerd. Dit is een mooi visite kaartje als je op het vliegveld land en met de bus naar Paramaribo gaat. Omstreeks 10.45 uur waren we op het kampement en kregen een rondleiding. Ook hier mochten we weer foto’s maken. Tevens hebben we de oude spoorlijn en de Colakreek bezocht. Ik kon het niet laten en deed mijn slippers uit en begon aan de oversteek. Jeugdherinnering aan de jaren 1970. De Colakreek was niet meer zo diep als vroeger maar ik had er toch een goed gevoel bij. Om 12.15 uur reden we weer richting Paramaribo. Onderweg nog een stop gemaakt bij het Nationaal Spoor. Hier staan nog treintjes van vroeger. Rijden doen ze niet meer maar toch zijn ze nog prachtig. Hiermee werden we vroeger naar kampement Brownsweg gereden. Vele zullen dat nog wel weten. Ook hebben we onderweg nog lekker gegeten in Lelydorp. In Paramaribo stapte Johan, Pieter en ik uit het busje en gingen te voet verder. Na veel rondzwerven hebben we bij Toma Hawk nog jungle boots kunnen kopen. Daarna door naar het hotel en alles klaarmaken voor de 5 daagse tour.

 Dag 11 (31-03-2006) Zuiden en binnenland.

Vroeg vertrokken naar Overbridge. Dit was ongeveer 1,5 uur met de bus en 0,5 uur met de koreaal varen. Dit is een mooi gebied aan de Suriname rivier. Aankomst was ongeveer 11.30 uur. Onderweg het kamp bekeken waar de Surinaamse commando’s hun opleiding kregen. Van hieruit door naar het voetbal opleiding stadion van Clarence Seedorf. In Paranam nog mooie foto’s kunnen maken van Suralco. Hier wordt het bauxiet verwerkt tot aluminium grondstoffen. 11.30 uur aankomst in Overbridge. Om 12.00 uur gingen we onze lodge betrekken om vervolgens om 14.00 uur met de koreaal naar de Joden savanne te gaan. Hier de lekkere awara vruchten bekeken en naar de begraafplaatsen van de Portugese joden geweest. Dit waren de plantage eigenaren in de slaventijd geweest. (lees boek: Hoe duur is de suiker) Ook naar het Freeholders Cemetery dit is de begraafplaats voor de toenmalige vrije mensen van gemengde afkomst. Op de Joden Savanne is een prachtige oude ruïne te bezichtigen en een prachtig pad van 93 km. Dit pad is nog door oud Trissers aangelegd. Dit pad, Cordonpad, is aangelegd in 1774 en was bedoeld om slaven welke gevlucht waren op te sporen. Tevens zagen we veel witte mierennesten en een mooi ananas veld. Om 16.00 uur gingen we weer naar onze lodge in Overbridge. Vanaf 17.00 uur waren we er en hadden de verdere dag vrij te besteden. In de avond uurtjes gegeten en lekker weer zoals normaal aan de Parbo. 

Dag 12 (01-04-2006) Richting Brownsberg Natuurpark.

Om 09.30 richting kampement Brownsweg. 10.00 uur waren we in district Brokopondo. Bekend om zijn energie en Brokopondomeer. Ook zijn hier veel goudmijnen welke door China worden beheerd. Om 11.00 waren we op het voormalige Margriet kampement. Hier was echter niet veel meer van over. Er was een nieuw hutje geplaatst. Hierin zaten wat werknemers. Die vertelde dat er volgende week begonnen werd aan de opbouw van het kampement met tekeningen en foto’s zoals het vroeger was. Men is van plan om het kampement in de zelfde staat als toen weer op te bouwen. 13.30 uur weer vertrokken om 3 uur te rijden naar Atjoni (Polcigron). Hier kwamen we om 16.00 uur aan. Nu door met de boot naar Jaw-Jaw. Hier zouden we 2 nachten blijven slapen. Ieder stelletje kreeg er zijn eigen hutje. Na het avondeten zijn we met een koreaal gaan varen om kaaimannen te zien.  

Dag 13 (02-04-2006) Jaw-Jaw.

Om 09.45 uur door het dorpje gewandeld. Hier hebben we met 5 Trissers het schooltje geadopteerd. Om 13.00 uur gingen we eten. Sommige gingen lekker van te voren zwemmen in de mooie stroomversnellingen van de rivier. We hebben ook een bezoek gebracht Felusi  bekend om haar stroomversnellingen. Het dorpje Tie-Wie stond ook op het programma. Dit bezoek was ook zeker de moeite waard. Hier was raar maar waar telefoon op zonnen energie. Hier hadden Jan en Leny dankbaar gebruik van gemaakt om naar Nederland te bellen om een jarige te feliciteren. Weer aangekomen in Jaw-Jaw werden we verrast met een gezellige avond. Diverse dames zongen inlandse muziek en er was een bandje welke tot laat in de avond muziek maakte. De dames nodigde ons ook uit om op de dansvloer te komen. Hier werd door sommige gretig gebruik van gemaakt.  

Dansie dansie.

Dag 14 (03-04-2006) Dansie-Dansie.

Weer vroeg ontbeten en snel op naar de Brownsberg. Weer ongeveer een half uurtje varen naar Atjoni. Pieter was al vooruit gevaren met de bagage. In Atjori weer verder met de bus. Het was een lange tocht van ongeveer 4 uur. We maakten een stop bij de Poederberg. Omstreeks 15.30 uur kwamen we aan op de Brownsberg. Hier een mooi uitzicht over het Brokkopondomeer en mooie vergezichten. Het Brokkopondomeer is ongeveer 1580 vierkante kilometer groot. De dam is 1913 meter lang. Hoogte is 54 meter. De dam is aan de voet 400 meter en op de kruin 10 meter.

 Dag 15 (04-04-2006) Watervallen en weer richting Paramaribo.

Na het ontbijt op de Brownsberg (514 meter hoog) een groepsfoto gemaakt.

De groepsfoto.

Daarna gingen we de beroemde watervallen bekijken. We liepen met zijn allen de berg af tot we bij de splitsing van de Leo waterval en de Irene waterval kwamen. De meeste van de groep gingen liever naar de Leo waterval. Dit was n.l. niet zo ver afdalen en weer klimmen. Jan, Johan, Pieter en ik gingen door met de zware tocht naar de Irene waterval. Het was echt de moeite waard. Prachtig gezicht en mooie blauwe vlinders kunnen bekijken. Om 12,15 uur waren we weer terug bij de lodge. Hier lekker gegeten en om 14.15 uur weer aan  de terugreis naar Paramaribo begonnen. Bij Suralco kwamen we, ja het is niet te geloven, in een file terecht. De fabriek was net afgewerkt. Bij aankomst bij het Eco Resort hotel weer de gebruikelijke procedure n.l. douche, eten en drinken bij ’t Vat. Hier genoten van mooie life muziek.

 Dag 16 (05-04-2006) Vrij te besteden.

In de vroege uurtjes lekker naar het centrum gewandeld en wat souveniertjes gekocht. We hadden afgesproken om omstreeks 12.00 uur te verzamelen bij ’t Vat om in een restaurantje lekker Surinaamse Roti te gaan eten. Dit op aanraden van Pieter en die kon het weten. Hij was al meerdere keren bij het restaurantje geweest. We waren er met zijn allen met twee taxi’s heengereden. Daarna ging ieder zijn eigen weg. De een terug naar het centrum en de andere weer naar het hotel. Om 19.30 uur zouden we weer verzamelen bij ’t Vat. Hier werd uit naam van Sun & Forest tours een etentje met live muziek aangeboden. Dit speciaal voor de oud Trissers. De band: The Regionals is een echte aanrader. Als je de kans hebt om ze te beluisteren doe het dan. Echt mooie Caribiën-, Gospel-, Latin America muziek. 

Dag 17 (06-04-2006) Dag van vertrek.

De voormiddag vrij te besteden. Om 13.00 uur moesten we van de hotel kamer af. In de voormiddag nog wat mooie bloemenstalletjes bekeken en een bezoek gebracht aan Fort Zeelandia. Hierin is nu een mooi museum over van alles ingericht. Om 15.00 uur werden we opgehaald bij ons hotel om naar Zanderij te gaan. Hier begonnen we aan onze terug reis. Het vliegtuig de 747-400 zat afgeladen vol.

 Dag 18 (07-04-2006) Aankomst Amsterdam.

Om 09.00 uur aankomst op Schilhol. Hier door de 100% controle en melden aan de SRA balie. De taxi stond al op ons te wachten. Omstreeks 12.10 uur werden we voor de deur afgezet en konden wij terug kijken op een prachtige vakantie.  

Langs deze weg willen Petra en ik iedereen die aan deze reis hebben meegedaan bedanken.

De reis is een groot feest gebleken en een aanrader voor ieder Trisser. Denk er wel aan dat het mogelijk is om niet Trissers mee te nemen. Ik heb dit zelfs als zeer fijn ervaren. Onze dank gaat ook uit naar Venski, onze trouwe gids, en onze bus chauffeur Goedar Afzal.

Speciaal gaat onze dank uit naar Pieter Nijdam en Sun & Forest tours die deze prachtige reis mogelijk hebben gemaakt.

 

 
Met vriendelijke groeten,
Wim & Petra.
 
Tang Boeng,
Wim Sabel.

2e pel. C-Cie 70/3.

 

                                  

 

 

Gezocht dienstmakkers.

 

Van de lichting 66-3 zijn we op zoek naar de volgende personen!

NAAM                       

REG. NR.

GEBOORTE PLAATS

Bakx J.A.A.          46.10.15.056 Bergen op Zoom
Barning C.N.A.  47.06.14.052 Leiden
Bout P.M.                  47.04.21.036 Sint Maartensdijk
Egmond. C.T. v.  45.02.20.097 Aalsmeer
Gemeren H. L. v. 47.03.03.153 Rotterdam 
Graaf M.J. v.d.  46.10.15.163 Hilversum

Gijsbertse P.T.

46.08.20.164 Wassenaar
Harms J.C.  46.09.20.180 Rotterdam
Hornung R.                  34.07.04.147 s’-Gravenhagen 
Janssen H.M.G.M. 44.10.29.175 Maasrticht
Jezus E.H. de             46.01.25.232 Rotterdam
Kamp G.M.            46.08.14.263 Rotterdam
Rekmans J.L.G.M. 47.04.03.421 Eindhoven
Samuels R.                 46.07.17.456 Zwolle
Sanden C.F.P. v.d.     46.10.14.459 Roosendaal
Sterk J.C.                 46.05.26.481 s’-Gravenhagen

Stout B.F.

45.03.22.355 Albassedam
Tellingen J. v.   38.11.05.011 Utrecht
Vatteroth F.O.  46.06.26.561 Dessel ( België)

Wensink G.

46.01.21.583 Rotterdam

 

 

 

 

 Peter Tromp stond op de lijst!'

 Maar hier is hij weer!

 
 

 


 

LICHTING  1953/1954 1e PEl. 3e CIE:

Ik zoek mijn maten van de 3e Suriname compagnie, 1e peloton, die met mij van oktober 1953 tot november 1954, hun dienstplicht hebben vervuld. Wie kent hen nog. Ik heb de pelotonsfoto nog met alle namen!

dpl.sld.Jack Viguurs

jack.viguurs@planet.nl

Dit was ons peloton

Achterste rij

Slaats,  Hoefman, v.Gennip, Rutjes, Teunissen, Bolder, v.d.Velden,  v.d.Geeren, Graabe

Daarvoor

Stupers, Bente, Wezenaar, Ruijken, Viguurs, Naayer, Trip, Bouwmeester, Koole, Veldhuis, Liskamp, Janse, Waardebutg, Feenstra, v.Hirtum
Platte petten
Sgt.Bruggekamp, Ketting, v.Tongeren, Kapt.Leijssen, de Langen, Wooter, kpl. v.Oorschot
Zittend
v.d.Woude, Greveling, Wolfsen, ter Haar, Rintjema, Kempink, Otten, v.Gorp.
Ontbreken:

Bosman (eerder naar Nederland terug)

v.Someren (gedetacheerd bij M.P.)

Sgt.I Nagel (gedetacheerd bij Ost.cie.)

 



 

 

Ahoy hele ouwe stompers!

Heel fijn om te zien dat er weer nieuw leven zit in de koerier en dus ook (hopelijk) in het vinden van "oude" kontakten. Ik ben na de reünie van 1992 het contact kwijt met m'n makkers van toen, hopelijk gaat het
nu lukken om weer aansluiting te vinden bij ze.

Daarom deze oproep:
gezocht  m'n maten van de C-Cie 1967 3e peloton onder leiding van sergeant van Zijl. We vertrokken op 6 oktober 1967 uit A'dam met de Oranje Nassau. Speciaal zoek ik foto's van het vertrek van het schip van de Surinamekade. Maar ook foto's van de aankomst terug in Nederland (oktober 1968) zijn welkom. Mijn foto's zijn verloren gegaan en
bovendien woon ik nu aan de Surinamekade, vandaar.
 

Met vriendelijke groet,
Jan van Callinge

Ik heette toen Jan Gladpootjes reg.nr. 46.12.12.159.
mijn E-mail adres is : jan@frontlinie.nl

 

 

 

Overpeinzing                                                

            Door Peter Schreijer

Het is alweer zo'n 40 jaar geleden (waar blijft de tijd) dat de Oranje Nassau zich richting Suriname begaf met aan boord een stelletje enthousiaste oliebollen die ongeveer 3 weken later werden gedropt op de kade van Paramaribo! Met hoge verwachtingen verkenden we elke dag weer dat beloofde land, wat was het er mooi en wat was er weinig gemotoriseerd verkeer Suriname bracht ons meer dan menigeen er van verwachtte, we kwamen overal. Natuurlijk in Paramaribo met zijn, toen nog, schitterende Prins Bernhard Kampement, de talloze cafeetjes en uitspanningen, de feesten, het wachtlopen bij o.a. het paleis van de gouverneur, de waterkant, het KMT en het PMT, de Expo, het drilwerk op de hindernisbaan, de altijd vriendelijke bevolking, de onderlinge kameraadschap en nog zoveel meer! Zanderij opleidingskampement, wat hebben we daar afgezien en toch ontzettend veel plezier gehad, denk bijvoorbeeld eens aan de gigantische feesten rond Kerst en Oud en Nieuw. En dan waren er natuurlijk nog de andere kampementen in Albina, Nickerie en Brownsweg met bushpatrouilles, enkele kilometers per dag kappen en dan feesten met de plaatselijke bevolking, vaarpatrouilles, voetbalwedstrijden, ook weer veel wachtlopen en niet te vergeten het uitstapje naar Frans Guyana. Wat hebben we met z'n allen genoten van alles wat dit paradijs op aarde te bieden had. En tijdens het zelf maken van kisten waar de souvenirs in werden gepropt liep dat jaar veel te snel naar z'n eind. We maakten ons op voor de terugreis, we scheepten in richting Nederland, deden een aantal Caribische eilandjes aan en arriveerden weer zo'n 3 weken later,na een onvergetelijke reis, in Amsterdam !     

            

  We moesten weer wennen aan het moordende tempo van de lage landen en keken vaak met heimwee en weemoed terug naar dat onwaarschijnlijke ene jaar van ons leven, een jaar waarin velen van ons hebben leren relativeren en elke keer als we het woord "Suriname" hoorden spitsten we de oren! Kort na elkaar volgden er toen 3 reünies met enig succes maar al snel daarna verloren de meesten van ons elkaar uit het oog voor een lange periode. De meesten van ons wilden natuurlijk een keer terug maar zoals het gaat komt er altijd wel iets tussen, druk met het werk, ziektes, opleidingen, kinderen, geen geld etc. En dan, plotseling krijgt een van ons het formidabele idee opnieuw een reünie te organiseren maar dan niet in Nederland maar in Suriname zelf en dat idee gaat vaste vormen aannemen en via 2 bijeenkomsten staat ineens een aantal maten met kloppende kelen op Schiphol om opnieuw de reis aan te vangen naar swietie Sranang en 8 1/2 uur later landt het vliegtuig op "Zanderij"! Wat is het eigenlijk dichtbij!! En opnieuw maken we in 18 dagen mee wat we 40 jaar geleden ook meemaakten want als je de vervallen kampementen, het gigantisch drukke verkeer in Paramaribo en het nieuwe uitgaanscentrum niet meetelt is er eigenlijk maar weinig veranderd! Het was voor de meesten een feest der herkenning en we hoopten dan ook met deze  geweldige ervaringen eindelijk een periode van een zekere heimwee af te kunnen sluiten! Niets is echter minder waar, in plaats van een periode af te sluiten hebben we het boek opnieuw geopend en kijken we elke keer weer reikhalzend uit naar de volgende reünie. Gelukkig spreken we met elkaar af minimaal 1 maal per jaar bij elkaar te komen, de vrijdag na de derde dinsdag in september wordt als favoriete datum gekozen en het liefst in een kazerne, want daar hangt natuurlijk nodige sfee !  Suriname, ik mis je, ik denk dat ik er ga wonen !!

 

 

Leuk om te lezen:

Allerlei te weten over Suriname

Troepenmacht in Suriname

Ga naar: navigatie, zoek

Groter

      Embleem Troepenmacht in Suriname

 

 

De Troepenmacht in Suriname (kortweg TRIS) was het Nederlandse koloniale leger in Suriname.

De TRIS ontstond in 1868 uit het 27e Bataljon West-Indische Jagers. De West-Indische Jagers waren al in 1814 als onderdeel van de Koninklijke Landmacht opgericht om in dienst te gaan doen in de Nederlandse kolonies in "West-Indië" (het Caribisch Gebied), maar aangezien het toenmalige 10e en 11e Bataljon West-Indische Jagers in 1815 nog in Nederland verbleven, speelden zij eerst nog een bescheiden rol in de Slag bij Waterloo. In 1821 worden het 10e en 11e bataljon hernoemd tot het 27e en 28e bataljon, welke vervolgens in 1821 werden samengevoegd tot het 27e bataljon. Op 16 oktober 1868 wordt dit 27e bataljon in twee delen verdeeld: het ene deel gaat verder als "Troepenmacht op Curaçao" het andere deel gaat de "Troepenmacht in Suriname" vormen, die als taak het verdedigen van Suriname heeft. De TRIS wordt ondergebracht bij het Ministerie van Koloniën. In 1939 wordt de TRIS versterkt met de Surinaamse Schutterij.

Tot 1957 valt de TRIS onder het toenmalige Ministerie van Koloniën, maar na opheffing daarvan gaat de TRIS weer deel uit maken van de Koninklijke Landmacht en wordt ingedeeld bij het infanterieregiment Oranje Gelderland. Bij de soevereiniteitsoverdracht van Suriname op 25 november 1975 wordt de TRIS opgeheven. Gebouwen en materieel gaan dan over naar het nieuwe Surinaamse leger. Ook een deel van het personeel, waaronder o.a. Desi Bouterse en Surendre Rambocus, stapt over.

 _______________________________________________________________________________________________

 Interessante link;

 www.phsur.com  site duurzaam bosgebruik in Suriname.

 

 

Oproep van de redactie.

 

Hoe is het toch met iedereen gegaan na de dienst(plicht) in Suriname.

Is deze periode van je leven van invloed geweest op de jaren erna?

Het zou leuk zijn om dit soort verhalen van elkaar te kunnen lezen in een van de volgende koeriers.

 Stuur je verhalen naar Triskoerier@wanadoo.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

 

foto's  Bertien

 

 

De Volgende Tris-Koerier 

Ex-Trissers maken hun eigen krant, de huidige redactie wacht op nieuwe verslagen of wat u kwijt wil. Komende Tris-Koerier in September 2006 verwacht. 

Het ligt in de planning om de Tris-Koerier 4 maal per jaar uit te laten komen. Mochten er belangrijke zaken zijn die we u niet willen onthouden, dan informeren we u middels een nieuwsbrief.

Wij hebben uiteraard alles zo zorgvuldig mogelijk uitgewerkt en de onderwerpen wat moeten aanpassen.

Omdat het een blad is van en voor ex-trissers kunt u er dus van alles in kwijt en schroom dus niet, stuur alles op wat  je kwijt wilt.

Heeft u nog vragen of opmerkingen dan horen we dat graag.

de Redactie:

 

EINDE

 

 

 

ugg ale canada goose suomi moncler sale canada goose takki barbour takki moncler takki timberland suomi canada goose sale parajumpers takit canada goose trillium barbour tikkitakki canada goose ale barbour jacket parajumpers long bear moncler untuvatakki parajumpers takki
levitra kaufen kamagra bestellen levitra generika cialis kaufen cialis generika viagra kaufen