Triskoerier.
3e jaargang
Oktober 2006

 

 

Door te klikken op het onderwerp van de inhoudsopgave komt u direct bij het gewenste artikel.

INHOUDSOPGAVE
Van de redactie
Ingezonden brief door E. Megens
Verlanglijst Pater Voorbraakschool
Suriname van uit een satelliet
Interessante tip
Verhalen van dienst maten
Uit de oude doos
Op zoek
Oproep redactie
De volgende Tris-Koerier
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

VAN DE REACTIE

 

Beste Trissers.

Intussen is er tussen de laatste Triskoerier van April 2006 en deze uitgave en deze Triskoerier veel gebeurt. Inhoudelijk zullen we maar niet op alle vervelende zaken ingaan de reacties op de site spreken voor zich.

De website is voor en door ex-trissers opgezet dus iedereen kan er zijn of haar verhaal maar ook oproep in kwijt. Als er reünies georganiseerd worden middels oproepen, kan dit medium aan het slagen van zo'n initiatief bijdragen, zonder dat wij er deelgenoot van uitmaken. Dat er geen samenwerkingverband is, tussen de Triskontakten en Triskoerier of de website berust louter en alleen, omdat we onderling geen afspraken hebben. Dat is begrijpelijk, ook al streven we samen het zelfde doel na, wij bedienen ons van een ander medium.  Wij hopen u zo wat meer duidelijkheid te hebben gegeven, over het wel en wee van de Triskoerier en de onrust met de vele verhalen er om heen hierbij wat weg te nemen. Trouwens zijn we verzot op verhalen van ex-trissers en we nodigen u dan ook uit om uw verhaal, anekdote over uw diensttijd in te zenden.

 

Bertien v. Breenen
Woonachtig te s’-Hertogenbosch
Gehuwd met een Ex Trisser .
E-Mail : ber10@tris.nl

Jan v. Breenen

Woonachtig te s’-Hertogenbosch

Ex Trisser diensttijd in Suriname 1966-1967 lichting 66-3 Charly compagnie.
E-Mail : jan@tris.nl
Nico Oosterbaan
Woonachtig te Eelde
Ex Trisser diensttijd in Suriname 1974-1975 lichting 74-2  Chauffeur - Verzorging Cie.
E-Mail : nico@tris.nl  

Pieter Nijdam
Woonachtig te Boekel
Ex Trisser  dienstijd in Suriname 1964-1965 lichting 64-3 Bravo compagnie.
E-Mail : pieter@tris.nl

 

E-Mail adres Webmaster  : webmaster@tris.nl
E-Mail adres redactie alg : koerier@tris.nl
 
Wij wensen jullie veel leesplezier
De redactie :
Jan, Pieter, Bertien en Nico

 

 

 

 

INGEZONDEN BRIEF VAN ERNST MEGENS:

 

Herinneringen aan Marienburg en Tris

 

In de periode oktober 1965 t/m november 1967 werkte ik (Ernst Megens) als boekhouder/administrateur op de suikerplantage Marienburg. De plantage Marienburg is gelegen in het district Commewijne op ongeveer 20 km van Paramaribo.
Het was in mijn periode alleen mogelijk om met het veer de Commewijne rivier over te steken om op Marienburg te komen.
De plantage besloeg een areaal van 2000 ha. Er liep een railnetwerk door dit areaal om het gekapte suikerriet te transporteren naar de suikerfabriek.
Met stoomlocomotieven en draisines was het mogelijk om het areaal te doorkruisen.
De plantage werd gerund als een koloniaal bedrijf met een staf inclusief gezinsleden van ongeveer 75 personen. Het aantal bewoners van Marienburg, die in een kampong woonden, bestond uit ongeveer 4.000 personen, ongeveer 75% van Javaanse afkomst, 20% van Hindoestaanse afkomst en 5% Creolen.
Van deze 4000 personen werkten er ongeveer 1600 op de plantage en in de fabriek. Tevens was er een slijterij voor het maken van de in Suriname zeer bekende Black Cat rum.
 
Voor de staf en hun gezinsleden was o.a. een zogenaamde Stafclub aanwezig waar de kampongbewoners niet mochten komen.
Het was in deze Club waar regelmatig bezoeken plaatsvonden van Tris militairen die, voor zover ik mij herinner, rondleidingen kregen op de plantage en zich daarna in de Club konden laven aan de rum en/of het Parbo bier (djogo's).
 
Mijn vertrek naar Suriname was een geweldige overgang van het koude en natte Nederland naar een heerlijk tropisch klimaat met al z'n nieuwe indrukken en vele bevolkingsgroepen. De sfeer in Paramaribo was fantastisch en overweldigend in tegenstelling tot het koloniale Marienburg met zijn armoede en onderdrukking van de bevolking.
Zelf ging ik met het vliegtuig en in die tijd met een enorme omweg via Frankfurt, Genevé, Lissabon en dan de oversteek naar Zanderij.

 

Mijn vrouw en twee kinderen gingen later met de boot en brachten ongeveer 3 weken door aan boord van het schip de Oranje Nassau (half vracht, half passagiersschip), dat via Madeira en Barbados aanlegde in de haven van Paramaribo waar ik ze zittend op het terras van hotel Torrarica binnen zag varen.
Puttend uit haar herinnering waren er ook Tris militairen aan boord waarvan de luitenant bovendeks bij de passagiers verbleef en de manschappen benedendeks.
Tot haar grote verbazing had ze gedurende de hele reis geen gewone soldaat gezien, alleen de luitenant van de groep militairen. Zij hoorde pas later dat de gewone soldaten niet bovendeks bij de passagiers mochten komen.

 

De suikerplantage Marienburg en de Tris bestaan niet meer, echter wel de herinneringen.

 

Eventuele reacties op dit stuk gaarne naar e-mail adres: ehw.megens@hetnet.nl

 

 

 

 
VERLANGLIJST PATER VOORBRAAK SCHOOL:

 

De overstroming in mei van dit jaar in Suriname

  

Kun je nagaan wat wij weggooien en waar er ergens anders om gevraagd wordt.

Pieter Nijdam (06-51030534) p.nijdam@chello.nl heeft een stichting opgericht en probeert om op deze manier deze school weer op de rails te zetten.

 

 

U wordt vriendelijk verzocht geen goederen naar Pieter toe te sturen, neem eerst even contact met hem op.

pieter@tris.nl

 

 

Suriname vanuit een satelliet:
 

Zoals we allen merken staat de tijd niet stil, oa. het internet bied ons veel. Zo is het sinds enige tijd mogelijk om via het programma google earth over de hele wereld te vliegen. Het maakte mij nieuwsgierig en ja ik vond het PBK in Paramaribo. Het programma bied vele mogelijkheden en is te downloaden bij google, klik op de onderstaande link om in het downloadcentrum van google te komen.

http://earth.google.com/download-earth.html

   PrtScn kopie nabewerkt

Op de download site van Google ziet u de opdrachtknop om dit programma te downloaden naar uw Pc.
Het programma wat u installeert is een hulpprogramma, welke u naar uw eigen wensen kan aanpassen.
De werkelijke gegevens haalt het programma uit de database van Google, let wel dat u bij het gebruik een internet verbinding moet hebben die ook aan staat.

Veel plezier er mee.

Nico Oosterbaan.

 

 

 
INTERESSANTE TIP:
 

http://leonsberg.com

Zie op deze site veel informatie over Suriname. Ook de radio stations.
Deze zijn ook te beluisteren op het internet oa radio apintie. die aan de verlengde Gemenlandsweg vlak bij het Kampement gevestigd is.

 

SIL Suriname


http://www.sil.org/americas/suriname/Sranan/Sranan.htm
 

Sranan tongowoorden boek Sranantongo - Nederlands
Ook van hindi - Nederlands Surinaamse indianentalen - Nederlands
Zie links op de pagina de Surinaamse vlag En Klik op:  languages of Suriname ( links op de pagina)
   
Je krijgt dan alle woordenboeken en talen die in Suriname gesproken worden
Zie deze ook op de onderkant van de site
Sla de bovenstaande site op je favorieten
 
Als jullie in Suriname zijn moeten jullie contact opnemen met radio apintie.
Joop van Mil, Harrold Gessel, Carlos Duurham, enz
 
Mail hen en  maak een afspraak en praat met hen over jullie monument en ervaringen zijn jullie dienstijd in Suriname en hoe jullie Suriname en de Surinamers vinden en of
personen, die jullie graag zouden willen ontmoeten uit die goede oude tijd
en of dat jullie langs zouden willen komen voor een interview
 
Ulrich Lachman

 

 

Verhalen van dienstmaten:

 

Van Herman Hazendonk

Telkens als ik TRISSERS spreek welke  jaren later als wij in 1954 naar Suriname uitgezonden zijn geweest, moet ik denken aan de totaal andere omstandigheden waaronder wij indertijd aan boord gingen.

Wij voeren met de Cottica in het voorste vrachtruim waar op primitieve manier met wat palen en planken een soort stapelbedden getimmerd waren waarvan er in de eerste de beste storm al een aantal als lucifers afbraken. De sanitaire voorzieningen waren zeer primitief, de toiletten waren ook weer getimmerde hokjes op het voordek met een rechtstreekse afvoer langs de scheepswand, de douche gelegenheid was iets aparts, in zee hing een soort buis tegen de vaarrichting in en elke keer als er een golf kwam kreeg je een klets zout water op je kop, er werd een speciaal soort zoutwaterzeep verstrekt want gewone zeep werkt niet met zeewater, ik meen mij te herinneren dat wij tijdens de reis ons twee keer mochten douchen met zoet water bij de passagiers of bemanning. Het ruim was vanaf het voordek met een steil houten trapje te bereiken, als wij ons buiten op wilden houden dan konden wij op de schuin liggende scheepsluiken gaan liggen of zitten, iets van een dekstoel of iets dergelijks was niet tot onze beschikking als je jong bent vind je al die primitieve dingen wel interessant, als het eten maar goed is en dat was prima. Ook heel apart was de ventilatie, deze werkte via een z.g. broek, dat is soort slurf van zeildoek welke in de voormast tegen de wind of vaarrichting in gedraaid gehesen werd en met zijn smallere uiteinde in het ruim uitkwam, bij windstilte werkte dat niet echt en naarmate de reis vorderde het werd steeds warmer, maar al met al hebben wij er niet onder geleden en de stemming aan boord was altijd opperbest.

In de buurt van de Golf van Biskaje hadden wij dagen lang een vliegende storm, met vele zeezieken tot gevolg, wat moet dat gestonken hebben in dat primitieve verblijf van ons.

De ergernis.

Toen wij tekenden voor Suriname werd onze soldij bepaald op F. 530,00 NL, dat leek veel geld want de meeste huisvaders verdienden toen nog geen 60 gulden in de week. In Suriname aangekomen werd dat vanwege de geldkoers van 2 op 1. F. 265,00 Surinaams. Niets aan de hand want alles was er veel goedkoper, wat echter helemaal niet goedkoper was dat was de kost en inwoning in kazerne c.q. bosbivak dat bedroeg maar liefst SF. 180,00 ( dat was dus. 360,00 NL. guldens) per maand, als je op oefening of patrouille ging moest je wel zelf je rijst en je vis koken en daar ook nog heel dik voor betalen, voor zo’n  bedrag kon je indertijd een heel groot Surinaams gezin op de been houden. Het was oorspronkelijk verplicht om per maand F. 50,00 Surinaams te delegeren naar Nederland dan had je bij thuiskomst in Nederland  F. 1.200,00 gespaard, dat leek wel aardig maar je had dan nog maar F. 35,00 te verteren, dat was wel wat als je op een buitenpost zat, maar als je midden in Paramaribo bij de MP gelegerd was zoals ik, kon je daar niet veel mee, halverwege ons verblijf kwam er nieuwe order dat we onze was en schoenreparatie ook nog zelf moesten betalen, dus lieten velen van ons dat z.g. spaargeld maar weer naar Suriname terug storten. Er ontstond een levendige geldleen cultuur met alle nare gevolgen van dien, ondanks dat alles kan ik bijna iedere dag van mijn leven met het meeste plezier aan mijn diensttijd in Suriname terug denken, maar ik voel mij na zoveel jaren nog altijd getild door het leger.

Telkens als ik weer oude makkers tref, en dat gebeurt sinds ik tweejaarlijkse bijeenkomsten voor onze Compagnie organiseer nog als eens, dan kan ik dat verhaal van die soldij niet voor mij houden en wat hoor je dan ?

Daar heb je hem weer!

 Zo maar wat losse herinneringen uit een markante tijd van mijn leven.  (1954)

 Bij onze eerste kennismaking  met de Surinamecompagnie in Oorschot werden wij wat onwennig ontvangen en wegwijs gemaakt door ons nieuwe kader dat er zelf ook nog niet zoveel van wist. Het kader bestond voor een groot gedeelte uit oorlogsveteranen welke in Indië gediend hadden als paratrooper en als zodanig een commando training hadden gehad, die zouden ons wel even afknijpen. Na het vullen van de strozakken en het inruimen van je kast werd er al snel werk gemaakt van  de training welke iedere dag zwaarder werd, bij sergeant Schell bestond die training uit zogenaamd roadwork dat ging als het volgt te werk, midden op het kazerne terrein was een bouwput voor een nieuw te bouwen kantine complex, om de paar meter lag daar een bult zand. Je moest dan met een maat op je rug door die zandhopen heen ploegen, op het commando vliegende bom moest je direct plat gaan, ook was er regelmatig een veldloop om het legerkamp heen, soms denk ik wel eens dat ik dat ik daar mijn slechte knieën aan over heb gehouden. Alles in onze opleiding was even streng met altijd de dreiging dat als je niet mee kon komen je ook niet mee naar Suriname kon, dus ploegde je maar verder. In de barakken naast ons waren de militairen gelegerd die naar Korea zouden gaan, voor deze zouden inschepen werd echter de wapenstilstand afgekondigd, met ons vergeleken was dat een ongeregeld zooitje, velen van hen hadden al een keer in Korea gevochten en de discipline stond daar op een zeer laag pitje.

De voortdurende dreiging dat je niet mee kon gold natuurlijk ook voor Jaap. J. een Amsterdammer in hart en nieren die het plat Amsterdams uitgevonden leek te hebben, maar op een of ander manier wist hij zich aan de vele verplichtingen te onttrekken.

 

Jaap was het zout in de pap, een kleurrijke figuur waar niemand kwaad op kon worden, of hij kwam te laat van verlof terug of hij had verkeerde kledingstukken aan er was altijd wel iets en ondanks de vele malen dat hij op rapport moest komen is hij toch met ons naar Suriname gegaan. Later werd verteld dat zulke figuren als Jaap er door de legerleiding speciaal bij gehouden werden om wat kleur aan het geheel te geven. Dat liep anders met Cor van V. deze kon niet mee om dat z’n gebit niet in orde zou zijn, met de meeste spoed liet hij toen hij alles saneren, toch is hij niet met ons meegegaan, later werd er beweerd dat zijn vader ooit bij een verkeerde vakbond of partij geweest was en dat de BVD dat als bezwaar aangevoerd had, indertijd werden alle militairen die werden uitgezonden gescreend.

Onze pelotonscommandant was een KMA ettertje die de hele dag met zo’n officiers stokje onder z’n arm liep, ikzelf had het regelmatig met hem aan de stok, maar op Jaap had hij geen vat.

Jaap is in Suriname meen ik twee keer verloofd geweest, die ene keer met een zekere Loes werd er een dansi gehouden bij Loes thuis waar bij diverse maten waren uitgenodigd, voor het aflopen van de avondpermissie moest iedereen weer in het PBK zijn, Jaap dook echter dagen later weer op en werd door de MP achter de wacht afgeleverd. De vader van Jaap was varensgezel bij de KNSM en kwam een keer op één van zijn reizen in Suriname, een goede reden voor Jaap om er een paar dagen tussen uit te knijpen en niet meer op het appèl te verschijnen toen had hij het toch echt verbruid en is hij na een veroordeling richting  Nieuwersluis verscheept.

Bij het opsporen van de adressen van onze toenmalige compagnie kwam ik in gesprek met de zeer bedroefde echtgenote van Jaap, Jaap was toen net enige maanden daarvoor overleden, hij is toch nog een degelijke huisvader geworden dacht ik toen. Telkens als ik maten spreek op de reünie of bij andere gelegenheden komt het gesprek altijd wel weer een keer op Jaap terecht bijna iedereen heeft wel een anekdote.

Dan is er nog het verhaal van de fiets, één van de maten had eens een vriendinnetje opgedaan waar hij erg wijs mee was het was zelfs zo vertrouwd dat hij haar fiets mee kreeg naar het kampement, later bleek dat genoemde fiets al jaren vaker op het PBK gestald stond als bij genoemde vriendin thuis.

Op een keer was er in Paramaribo een feest voor alle officieren en onderofficieren, het kampcommando op Zanderij werd overgelaten aan de aalmoezenier of de dominee, voor ons een reden om de omgeving van Zanderij eens grondig te verkennen zo kwamen we terecht bij de KLM bar bij het vliegveld, dat was toen een soort houten barak waar je toch wel gezellig aan de borrel kon.

Het idee dat we toch niet gecontroleerd werden zorgde ervoor dat velen van ons in meer of minder beschonken toestand en natuurlijk veel te laat in het kampement aankwamen, we liepen naar de KLM bar via het spoorlijntje waar de glimmende spoorrails onze gids was, volgens Geerhard Rikkert was ikzelf zo dronken dat ze mij over de spoorbaan heen moesten slepen en na aankomst onder de douche gezet hebben om te ontnuchteren het enige wat ik mij zelf nog altijd herinner is dat ik verschrikkelijk gestoken werd door de mompieren. De volgende morgen moesten wij weer terug om de onderweg verloren kledingstukken bij elkaar te zoeken.

Een geliefde locatie voor ons als we in de stad waren was de DIXI BAR van mijnheer Gonzales deze bar was altijd afgeladen vol met militairen. Daar stonden leuke jonge meisjes achter de bar waar we ook buiten de bar wel eens een praatje mee maakten op het gouvernementsplein, genoemde jongedames mochten voor thuis nooit alleen de straat op dus altijd met een jonger zusje of broertje en soms met een vriendin dit alles in tegenstelling met wat vaak gedacht wordt.

Tijdens onze vakantie in Suriname in 2000 zagen we dat het pand mooi gerestaureerd is het is echter geen bar meer, maar een beschermd historisch pand, bij het zien ervan kwamen alle herinneringen weer boven.

De betonnen bankjes op het gouvernementsplein staan er nog net zo bij als vijftig jaar geleden, alleen het standbeeld van de koningin in het midden van het grasveld is vervangen door dat van Jopie Pengel.

In Albina was het regiem wat losser als in het PBK en Zanderij, zowel manschappen als legerleiding zochten wat vertier in het dorp, een aantal maten zag eens uit een raam een mouw van een militair overhemd hangen, het plan was snel geboren, voorzichtig werd het overhemd waar 2 sterren op bleken te zitten, naar buiten getrokken, vervolgens werd het bij de wacht afgeleverd met de mededeling dat het door iemand in Albina gevonden was.

De luitenant moest wel wat uitleggen toen hij ‘s avonds het kamp binnen kwam in zijn interlockje.

 

Herman van Hazendonk, Weidsteeg 53, 4102 AB CULEMBORG. Tel.: 0345-510945
 
1e Suriname Compagnie 1954
 
E-mail.: hag.van.hazendonk@hccnet.nl   
 
 vriendelijke groeten.

Herman van Hazendonk  ‘’haas”

 
 

De eerste keer…… door Kees Scharringa:

De meeste ‘eerste keren’ zijn spannend. Je eerste stapjes, je eerste fietsje, je eerste vriendje of vriendinnetje, je eerste kus, je eerste…. . Van de vele ‘eerste keren’ die ik allemaal overleefd heb, staan er nog enkele in mijn geheugen gegrift. Alsof het gisteren gebeurde. Eén wil ik jullie niet onthouden…. .



Het is in het roerige jaar 1968 op het vliegveld Zorg en Hoop bij Paramaribo. Wij, militairen van het 2de peloton A-cie, moeten de Coeroeni Airstrip gaan bewaken, vanwege problemen met Guyana over het ‘omstreden’ gebied. De airstrip ligt aan de rand van dit gebied op een klein eiland in de rivier en is uitsluitend via de lucht te bereiken. En net als alle anderen in de groep, heb ik nog nooit gevlogen.

De Surinaamse Luchtvaartmaatschappij heeft voor deze gelegenheid een 25 jaar oude DC3 (Dakota) voor ons in gereedheid gebracht. Van dit omgebouwde oorlogstoestel hebben zij er twee die nog vliegen. Een derde staat op Zanderij en wordt gestript voor onderdelen. De staat van het derde toestel geeft aan dat bijna alle onderdelen al in gebruik zijn.

Ook de bemanning heeft betere tijden gekend. De captain heeft ooit in de oorlog in DC3’s gevlogen en is in dit type toestel blijven wonen. De copiloot is iets jonger en kan in detail verhalen over alles zaken die ooit zijn misgegaan bij het gereedstaande toestel en die hij eigenhandig heeft verholpen. Welkom aan boord….!

 

Tot onze verbazing doet het ding het ook nog. Met veel herrie en stank worden mijn nachtmerries waarheid: we komen los van de grond! Leuk zijn vervolgens de overgangen van de open vlakten naar het tropische bos aan het begin van de vlucht. Bij zo’n overgang valt de thermiek weg en zakt de kist een meters naar beneden. Ik heb die ochtend gelukkig niet gegeten; de dag ervoor overigens ook nauwelijks.

Tijdens de verdere vlucht over het eindeloze ‘boerenkool’ van het tropische bos gebeurt er  niets engs. Alleen het feit dat de beide piloten tijdens de vlucht uitgebreid kranten en wat ‘speciale’ (natuur)tijdschriften lezen, helpt niet echt om ons vertrouwen in een goede afloop te vergroten.
Het valt uiteindelijk allemaal wel mee. Later in het jaar wordt ik opnieuw gedetacheerd naar de Coeroeni Airstrip en mag ik nogmaals enkele malen door het Surinaamse luchtruim stuiteren. Eigenlijk kon die tweede detachering niet, maar ik wist te ruilen met ons aller Bert Meulemans die liever in Paramaribo bleef.

Na deze vliegervaringen met het reisbureau van de TRIS, duurt het bijna 30 jaar voor ik de stoute schoenen weer aantrek. En nu…? Nu kan ik er geen genoeg van krijgen! Ik vlieg meerdere malen per jaar uit naar diverse windstreken. Wel denk ik bij elke start altijd even terug aan die eerste keer.…!

Kees Scharringa, Heiloo, 14 mei 2006
dpl sld 2de pel A-cie 1968 (47 11 09 448).

met vriendelijke groet,

Kees (C.J.G.) Scharringa
 

 

Trompenburg 26,

1852 CD Heiloo   Netherlands

tel. +31(0)725330022     mob. +31(0)624257451

 

 

Mijn zoektocht door Fred Dubach

Ik ben op zoek naar, destijds Kapitein F.L. Baert, Hoofd Verbindingsdienst.

Mijn naam is Fred Dubach, dpl. kpl Infanterie Stafcompagnie mei 1965/april 1966.

In 1967, ( 1 jaar na mijn afzwaaien uit dienst), werkte ik bij een Gloeilampenfabriek in het zuiden des lands.

Met mijn chef, een zeer christelijk persoon, reisde ik op een dag per trein van Eindhoven naar Drachten, overstapplaats was Utrecht.

Op het perron in Utrecht, stonden we dus netjes met onze aktetassen in de hand, op de aansluitende trein te wachten, totdat onze aandacht getrokken werd door een hard gillende persoon, die ook hard lopend onze richting uitkwam. Zelfs in die tijd trok dit de nodige aandacht van de vele personen op het perron.

Op een paar meter afstand hield hij halt, en toen herkende ik hem, hij was destijds met mij in Paramaribo gelegerd, had een geslachtsziekte op gelopen en kwam zojuist van het zoveelste bezoek aan het militair hospitaal.

 

 

Daar sta je dan, omringd door verbaasde personen met rode oren en met een chef geshockeerd door het bericht dat zijn medewerker  nacht clubs bezocht, nog nooit gehoord had van een broodje halen ( hij dacht aan een broodje paling of ei!), en heilig geloofde dat geslachtsziekten alleen in boeken voorkomen.

Wij begroeten elkaar stevig als oud Trisser, en hij begon, met luide stem,  te vertellen hoe leuk onze bezoeken aan de Kennedy bar en andere etablissementen wel niet geweest was. Uitvoerig vertelde hij dat het "broodje halen" toch niet alle bacteriën had vernietigd en dat hij voorlopig nog wel wat bezoeken aan het hospitaal in Utrecht moest afleggen.

Hard lopend liep hij naar zijn aansluitende trein, die hij net haalde.

Tijdens de reis van Utrecht naar Drachten, heeft hij me voortdurend raar aangekeken, hij was zelf nooit in dienst geweest, dus heb ik ook maar niet geprobeerd het een en ander uit te leggen.

Daarna heb ik niet meer lang op zijn afdeling gewerkt, maar ben uiteindelijk toch uitstekend terecht gekomen!

 

 

Gewoon een reactie door D. Tasma:

 

Beste mensen,

Wil even reageren, het verblijf in 1958/1959,  3e compagnie,  heeft geen directe invloed op mijn leven gehad.

Maar toch na vele jaren werkt die periode en het verblijf daar toch wel ongemerkt door, we zijn na deze mooie periode wel echte kerels geworden, nadat we er als broekjes er heen gingen.

Nu ben ik zover dat ik er na 48 jaar er heel regelmatig nog beelden van in mijn hoofd zie, beelden van hoe het er toen was, van hoe het er toen was, en wat we er hebben  meegemaakt.

Hele mooie en prettige herinneringen, nu soms met emoties als ik nu b.v. een foto zie van de barakken  van het PBK, die op reünies zijn gaan lijken.

Ik ben blij dat ik dit alles heb mee mogen maken in 1958/1959.

Als er nog oud collega's zijn, die dit ook nog zo beleven, van de 3e Suriname Cie 1958, reageer dan ik stel het zeer op prijs.

Groet, aan alle oudgedienden die deze TRIS perioden in welk jaar dan ook hebben mogen meemaken.

Mijn mail adres: d.tasma@zonnet.nl

 

 

Betaald door de Koningin :

 

OEFENEN MET HET MORTIER  1966/1967

0p de foto knielen op de voorgrond Bram Vonk (links) en ik (Kees van Beek); achter mij  Daan van Noppen; van degene die naast hem zit ben ik de naam vergeten; in de struiken achter ons zit sergeant Willems, hij heeft een koel plaatsje in de schaduw opgezocht. We gingen oefenen in de buurt van Zanderij, ik denk Nicolaas Beetskamp. We hadden geleerd dat je een granaat met het slaghoedje naar beneden, in de loop moet laten zakken. Zo gauw hij de slagpin beneden in de loop raakt, schiet hij er met een harde knal uit. Eén keer deed ik een granaat omgekeerd erin. Iedereen was in paniek, behalve ik. Het is niet gevaarlijk als je een granaat er andersom in doet, dat hadden we óók geleerd!

 

Van het plaatje gaat niets dreigends uit, het lijkt meer een vakantiefoto. En voor mijn gevoel was het jaar in Suriname vakantie. Als grap zeg ik er wel eens bij: betaald door de koningin. Ik heb er een heerlijk jaar gehad, geboft met mijn maten en kader. De beste herinneringen heb ik aan sergeant Getrouw, met hem zaten we vaak te praten, o.a. over een ideale wereld. Hij betoogde dat als de mensen steeds meer gaan reizen, er ook steeds meer rassenvermenging komt en uiteindelijk rassendiscriminatie verdwijnt. In de toekomst is niemand wit en niemand zwart, alle mensen hebben dan een bruine tint. Met trots voegde hij er dan aan toe: "Ik heb Afrikaans, Chinees en Portugees joods bloed".

 

Kees v.Beek  kees-vanbeek@wanadoo.nl

 

 

Mijn diensttijd heb ik doorgebracht in 63-64. C-Cie olv 1e luit Paulusma& Kooi / Kooiman. De foto`s van Leendert van Schijndel ken ik, want we waren maatjes! Onze comm. was grootmajoor de Vries en ergens kwam ik nog de naam tegen van Sgt Nalla. Samen met iemand was ik als Ordonnans-Messbediende aangesteld, ene Appie. Behalve Nw-Nickerie ben ik overal geweest: Zanderij, Brownsweg, Matta, Brokopondo, Afobaka, Langetabbetje, Moengo, Moengotapoe, Wia Wia Banki (boven bij de vuurtoren), Albina, Frans-Guyana( 1 dag...) Parbo en de beruchte Jodensavanne! Wat een onvergetelijke tijd was dat!

Groetjes van Gerard Schreyer

 

 

 

 

Uit de oude doos.

Horen hier nog verhalen bij?

 Wie herkent zichzelf of anderen in de volgende foto’s uit het blad “de fotoclub” vanaf 1964 ?

Horen hier nog verhalen bij?

Laat het ons weten!

triskoerier@tris.nl

 

 

 

Op zoek :
 

Ik ben op zoek naar:

Mijn naam is Fred Dubach, dpl. kpl Infanterie Stafcompagnie mei 1965/april 1966.

Ik ben op zoek naar, destijds Kapitein F.L. Baert, Hoofd Verbindingsdienst.

 

Hallo,

ik zou graag en paar van mijn maatjes v.d.2e cie 1960 ontmoeten. Jongens zoals:

Ben beltman Anne Paas, Sipke v.d.Laan, ?Hekking  (samen in de TRISband gespeeld.)

Ik zou graag geregistreerd worden of lid worden. Groetjes,

W.Brunings. 2e Cie 1960

 

 

Gerard Schreyer

Mijn diensttijd heb ik doorgebracht in 63-64. C-Cie olv 1e luit Paulusma& Kooi / Kooiman. De foto`s van Leendert van Schijndel ken ik, want we waren maatjes! Onze comm. was grootmajoor de Vries en ergens kwam ik nog de naam tegen van Sgt Nalla. Samen met iemand was ik als Ordonnans-Messbediende aangesteld, ene Appie. Behalve Nw-Nickerie ben ik overal geweest: Zanderij, Brownsweg, Matta, Brokopondo, Afobaka, Langetabbetje, Moengo, Moengotapoe, Wia Wia Banki (boven bij de vuurtoren), Albina, Frans-Guyana( i dag...) Parbo en de beruchte Jodensavanne! Wat een onvergetelijke tijd was dat!

Groetjes van Gerard Schreyer

 

 

Beste mensen,

Wil even reageren, het verblijf in 1958/1959,  3e compagnie, heeft geen directe invloed op mijn leven gehad .
Maar toch na vele jaren werkt die periode en het verblijf daar toch wel ongemerkt door, we zijn na deze mooie periode wel echte kerels geworden, nadat we er als broekjes er heen gingen.
Nu ben ik zover dat ik er na 48 jaar er heel regelmatig nog beelden van in mijn hoofd zie, beelden van hoe het er toen was, van hoe het er toen was, en wat we er hebben  meegemaakt.
Hele mooie en prettige herinneringen, nu soms met emoties als ik nu bv. een foto zie van de barakken van het PBK, die op ruïnes zijn gaan lijken.

Ik ben blij dat ik dit alles heb mee mogen maken in 1958/1959.

Als er nog oud collega's zijn, die dit ook nog zo beleven, van de 3e Suriname Cie 1958, reageer dan ik stel het zeer op prijs.

Groet, aan alle oudgedienden die deze TRIS perioden in welk jaar dan ook hebben mogen meemaken.
Mijn mail adres: d.tasma@zonnet.nl 

 

 

“REUNIE  B Cie. 3e peloton `66-`67 . Aan alle leden.
Ik ben vanaf begin juli bezig de adressen van de leden van bovenstaand peloton te verzamelen en heb al ca 28 enthousiaste maten gevonden. Als ik voldoende adressen heb overweeg ik een reünie te organiseren. Als je nog geen mailtje of telefoontje van mij gehad hebt, dan heb ik nog geen adres van je. Wil je mij dan a.u.b. bellen op 0653271021 of mailen   beja@xs4all.nl

Bert Luttjehuizen
Distelweide 2,   5103 JD Dongen,   The Netherlands
T   +31(0)162-321133  -  F   +31(0)162-386073  -  M  +31(0) 6 53271021
beja@xs4all.nl

  

 

 

 

Oproep van de redactie.

 

Hoe is het toch met iedereen gegaan na de dienst(plicht) in Suriname.

Is deze periode van je leven van invloed geweest op de jaren erna?

Het zou leuk zijn om dit soort verhalen van elkaar te kunnen lezen in een van de volgende koeriers.

 Stuur je verhalen naar koerier@tris.nl

 

 

 

 

 

 

 

 

 

foto's  Bertien

 

 

De Volgende Tris-Koerier 

Ex-Trissers maken hun eigen krant, de huidige redactie wacht op nieuwe verslagen of wat u kwijt wil. De komende Tris-Koerier wordt in December 2006 verwacht.  Wij streven er na om een spetterend kerst en nieuwjaars nummer te maken met foto's van de kerst in Suriname. Dus mannen duik in het archief en kom op met die foto's en leuke verhalen van de kerst en jaarwisseling in Suriname.

Het ligt in de planning om de Tris-Koerier 4 maal per jaar uit te laten komen. Mochten er belangrijke zaken zijn die we u niet willen onthouden, dan informeren we u middels een nieuwsbrief.

Wij hebben uiteraard alles zo zorgvuldig mogelijk uitgewerkt en de onderwerpen wat moeten aanpassen.

Omdat het een blad is van en voor ex-trissers kunt u er dus van alles in kwijt en schroom dus niet, stuur alles op wat  je kwijt wilt.

Heeft u nog vragen of opmerkingen dan horen we dat graag.

de Redactie:

 

EINDE

 

 

 

ugg ale canada goose suomi moncler sale canada goose takki barbour takki moncler takki timberland suomi canada goose sale parajumpers takit canada goose trillium barbour tikkitakki canada goose ale barbour jacket parajumpers long bear moncler untuvatakki parajumpers takki
levitra kaufen kamagra bestellen levitra generika cialis kaufen cialis generika viagra kaufen