BERICHT OVERSTROMING SURINAME

17.05.2006.

Bij regionale (Caraibische) conferenties wordt er vaak een panel besteed aan disaster preparedness, disaster management, en all things disaster. Ik koos dan altijd voor alternatieve panels zoals Capacitybuilding, Gender, of iets Participation-achtigs. Ik zal mijn leven beteren.

Berichten uit het veldMensen uit de eerste ploegen van hulpverleners van het Binnenlandoverleg keren nu naar de stad terug. Vanochtend meldde Christine Werners o.a. het volgende:

Gisteravond ben ik teruggekeerd van de eerste pakketten-missie van het Binnenland Overleg van NGO's in het gebied Pokigron-Lespansi. Over enerverend gesproken!

In het gebied zakt het water even spectaculair als het was gestegen, al regende het donderdag nog aanzienlijk. Vrijdag was het, daar althans, de hele dag prachtig zonnig weer. De winkel van Huur op Atjoni was open, vergeleken bij woensdag was de trap weer helemaal zichtbaar en er werden zaken gedaan.

Er is geen paniek in de dorpen die wij hebben voorzien van pakketten. De mensen zijn rustig, sterk en vol humor. Natuurlijk zijn er ook zorgen, vooral over de voedselvoorziening door het onderlopen van de kostgrondjes, en over vergoeding van geleden schade. Ze zijn goed op de hoogte van de vele hulpacties in binnen- en buitenland.

Op ons verzoek, verspreid door Radio Mujë, hebben alle dorpen een commissie gevormd die elk samen met ons een inventarisatie hebben gemaakt van de hoeveelheid gezinnen en de grootte ervan, zodat bij volgende pakketten gerichter kan worden gewerkt. Wij hebben die inventarisatie meegenomen naar de stad en die zal nu worden verwerkt en beschikbaar gesteld.

Het contigent militairen van het N.L. doet op Atjoni o.l.v. luitenant Labadie prima werk, is zeer hulpvaardig en zorgt voor wat orde in de chaos, en voor veiligheid.

Het bekende toeristenkamp "I Sa Dou" op Jaw Jaw van Celientje en Mandi is vrijwel totaal verdwenen. Ook andere kampen, zoals Djemongo zijn niet meer te vinden. Mevrouw Fina Adjako van Kajapaati heeft maar 3 van haar 550 kippen over, haar kippenhokken zijn verdwenen. Bakker basja Herman Weewee van Pamboko heeft z'n oven kunnen redden en bakt nu puntbroden in de krutu-oso tussen schreeuwende kinderen en bezige vrouwen die daar noodopvang hebben gevonden. Deze en andere kleine ondernemers moeten snel geholpen worden!

Het is heel vreemd om geen kinderen te zien spelen en vissen aan de waterkant van de verschillende dorpen. Het water stroomt gevaarlijk snel.

In Jaw Jaw en Gengeston is de komst van draagmieren geconstateerd. Mierex nodig!

Tenslotte een correctie: Het is onmogelijk om met de boot van Laduani (Boven Suriname) naar Drietabiki (Tapanahony) te varen. Dat zal wel Godoholo ofzo moeten zijn.

Correctie genoteerd, en bedankt voor de berichten, Christine!

Kleine ondernemingen
Kleine ondernemingen zijn zwaar getroffen. Zoals Christine al meldde zijn de toeristenkampen die veelal dicht bij de rivier liggen vaak volledig verwoest. In Amaakakonde is het meubelbedrijf getroffen, is de voorraad gezaagd hout bestemd voor levering vernield, en is het areaal van de commerciele cassaveteelt verwoest. De overstromingen hebben de mensen op vele manieren getroffen. In hun huisvesting, hun onderwijs, hun voedselvoorziening, en hun levensonderhoud. We zeggen het maar even, wellicht ten overvloede.

Kinderen/OnderwijsIn Tepu oftewel Pelelu Tepu zijn 30 huizen vernield, en hebben mensen behoefte aan wateropslagtanks zodat ze regenwater kunnen opvangen. Er vertrekken 20 tonnen naar Tepu. Men heeft nu ook massaal last van prit’finga. “Het is natuurlijk ook erg moeilijk om aan kinderen, die gewend zijn om in het water te spelen uit te leggen dat ze dat plots niet meer mogen”, zegt ook Jose Artist. Vele mensen zijn natuurlijk ook bezorgd over de voortgang van het onderwijs. De toets voor de zesde klassers komt eraan, en elke gemiste schooldag kan het verschil betekenen tussen slagen en “bakken”. In de dorpen waar het water aan het zakken is (volgens mij is dit een Surinamisme, maar ja, dat is de taal die ik spreek) en waar de school al droog staat, zijn de dorpelingen begonnen met het schoonmaken. Maar in vele dorpen fungeert de school als opvangcentrum, dus is de voortgang van het onderwijs ook afhankelijk van de woonsituatie van de dorpelingen.

In 3 dagen de Lawa op en af John Willems is een andere veldwerker die vandaag uitgebreid verslag kwam doen. Toen wij rond 10 uur vanavond onze tassen begonnen te pakken was hij nog niet helemaal klaar met het laten verwerken van de gegevens. Meneer Willems bezocht in het Oosten, het Lawa en marowijne-gebied, het gehele gebied van Godo olo naar beneden, tot Ampomatapu, keerde terug naar Godo olo om vervolgens stroomopwaarts te gaan tot Daguede. U moet zich voorstellen dat tussen Godo olo en Ampomata er meer dan 25 dorpen/dorpjes liggen, zoals Puketi, Moitaki, Tjontjon, Malobi en nog vele andere. Ik vroeg hem alle dorpen te noemen, en begon die snel te noteren. Bij de 10e naam schudde hij zijn hoofd:”uw blaadje is te klein hoor, als ik alles moet opsommen!”. Ook die bok (terechtwijzing voor de niet-Surinamers) accepteren we.

Voor iemand die vier dagen onafgebroken gevaren, uitgestapt, gewerkt, geobserveerd, opgeschreven, onderhandeld, ingestapt, gevaren, uitgestapt etc heeft, zag hij er verbazingwekkend kwiek en fris uit. Zijn verhaal was echter verre van fris en vrolijk. Want dit gebied is nog veel zwaarder getroffen dan de Boven-Suriname waar de media-aandacht tot nu toe vooral naar toe is gegaan. In dit gebied zijn er geen hogergelegen plekken waar men naar toe kan. Dorpen zijn vaker gevestigd op eilandjes, dus het water stroomt letterlijk van alle kanten toe. In het gebied tussen Daguede en Ampomatapu zijn in totaal 925 gezinnen verhuisd omdat ze niet langer in hun dorp konden blijven. Men is naar andere dorpen zoals Amalia en Gakaba, Stoelmanseiland, en Gransaanti. Een deel is naar de Franse kant getrokken om zijn heil daar op een berg te zoeken. De bewoners van Daguede zijn opgevangen in dorpen in de buurt. We spreken dus inderdaad van displaced persons.

TraumabegeleidingJosta Nieuwendam sprak, op verzoek van het Binnenlandoverleg, uitgebreid met o.a. Salomon Emanuels en Sonny Waterberg. De NGO’s zijn bezig een systeem/projekt voor traumabegeleiding op te zetten, wetende dat hier enorme behoefte aan is. We hebben al meerdere berichten gehad dat er mensen zijn met stress-verschijnselen.

Rustige VrijwilligersGeen nieuws van het vrijwilligersfront vandaag, men heeft gewerkt : inpakken, NCCR kantoor, overal waar men ze nodig had. Een verzoek blijft steeds dat de verschillende organisaties op tijd doorgeven wie/hoeveel vrijwilligers men nodig heeft. We krijgen soms ook een enkele klacht van vrijwilligers die op het NCCR dienst draaien. Ze klagen dat er soms niets te doen is. Vanhieruit onze verontschuldigingen. Het probleem is gewoon dat het soms tamelijk rustig kan zijn, en dat dan binnen 5 minuten de stemming kan omslaan en we handen tekort komen, omdat uit Tepu het bericht komt dat er diarree gevallen zijn geconstateerd (dat viel uiteindelijk mee), vanaf Tjongalanga pasi bericht komt dat de trucks vast zitten (die zijn intussen los), er plots een aanbod komt van Conservation International die 300 kilo vrachtruimte over heeft op haar vlucht naar een verafgelegen dorp en er snel uitgezocht moet worden: wat is de laatste update, weten we wat mensen daar nodig hebben, wanneer was de laatste voedseldistributie, wie o wie zoekt het allemaal uit …Rustige momenten zijn goede momenten, maar helaas niet voorspelbaar.

Als niemand het zegt, zeggen wij het maar zelfDe jarenlange investering die NGO’s hebben gepleegd in het binnenland, in het bouwen van lokale organisatiecapaciteit, helpen opzetten van structuren en gemeenschapsontwikkeling in de breedste zin des woords, werpt zijn vruchten af. De afgelopen tijden hebben we in Netwerkverband (NGO Netwerkoverleg) vaker gesproken over het feit dat de werkelijke impact van wat NGO’s betekenen voor de ontwikkeling van ons land nog te onbekend is bij het groter publiek, inclusief Overheid en internationale gemeenschap. Als grap hebben we weleens geopperd dat men in een klap zou weten wat wij eigenlijk doen, als alle NGO’s massaal in staking zouden gaan. Dat hoeven we nu niet meer te doen. Een ieder die on the ground bezig is geweest gedurende deze afgelopen dagen weet het nu. Dedistrubutie van de pakketten, de informatievergaring en meer van dergelijke activiteiten lopen feilloos langs de structuren/lokale organisaties die de afgelopen jaren met NGO;s hebben gewerkt. We raden het dan ook een ieder betrokken bij deze hulpactie aan: maak vooral flink gebruik van de lokale structuren! We zijn trots op ons werk, en wat we in de loop der jaren hebben bereikt. We zijn ook trots op hetgeen we bijdragen aan het geheel van de hulpactie. Want als niemand het zegt, dan zeggen wij het maar zelf. (Ach men zegt het wel, maar de zin klonk zo mooi.) En moederdagVoor alle NGO moeders en vrijwilligers die deze laatste dagen hun kinderen/gezin zwaar verwaarloosd hebben: ik hoop dat jullie tenminste enkele uren met de benen omhoog kunnen zitten.

Bron: Binnenlandoverleg van NGO’s/ NGO Netwerkoverleg

 

 

 

ugg ale canada goose suomi moncler sale canada goose takki barbour takki moncler takki timberland suomi canada goose sale parajumpers takit canada goose trillium barbour tikkitakki canada goose ale barbour jacket parajumpers long bear moncler untuvatakki parajumpers takki
levitra kaufen kamagra bestellen levitra generika cialis kaufen cialis generika viagra kaufen